Het cafeïne monster

Pupillen worden groot
Ogen sperren open
Hart stuitert tegen de borst
Longen happen naar lucht
Hersenen rennen in de pan
Oren verdoven als onderwater
Kaken klemmen op elkaar
Stem verdiept als een monster
Mond lacht als een duivel
Gedachten spugen ideeën
Vingers rammen op de toetsen
Adem blaast weer uit

‘Iemand nog koffie?’