Het cafeïne monster

Pupillen worden groot Ogen sperren open Hart stuitert tegen de borst Longen happen naar lucht Hersenen rennen in de pan Oren verdoven als onderwater Kaken klemmen op elkaar Stem verdiept als een monster Mond lacht als een duivel Gedachten spugen ideeën Vingers rammen op de toetsen Adem blaast weer uit ‘Iemand nog koffie?’